Het RIVM maakt elk jaar kaarten van de luchtverontreiniging in Nederland. Dit gebeurt voor verschillende stoffen in de lucht, waaronder stikstofdioxide en fijnstof. Het RIVM gebruikt zowel modelberekeningen als metingen om deze GCN(Grootschalige Concentratiekaarten Nederland)-kaarten te maken. Zo komen de concentraties het best overeen met de werkelijke situatie in het afgelopen jaar. Slechte luchtkwaliteit is schadelijk voor de gezondheid. De GCN-kaarten worden gebruikt om de ontwikkeling van de luchtkwaliteit in Nederland te volgen. Overheden gebruiken de toekomstverwachtingen om beleid te maken voor een betere luchtkwaliteit. Bron: Grootschalige concentratiekaarten Nederland. Rapportage 2025 | RIVM

Geluidkaart 2016 voor het Nederlandse hoofdspoor in het kader van de Regeling omgevingslawaai. Met de geluidkaart voor het hoofdspoor (berekend volgens gewogen geluidbelasting over een etmaal - Lden) wordt invulling gegeven aan de eisen uit de Wet milieubeheer die voortvloeien uit de Europese Richtlijn Omgevingslawaai. Over de kaart De kaart en de gegevens zijn afkomstig en eigendom van het ministerie van Infrastructuur & Milieu. De geluidkaart is gemaakt in het kader van de EU geluidkartering en bevat geluidcontouren variërend tussen 55 en 75 dB in klassen van 5 db. Op basis van de EU-regelgeving zal de volgende geluidkartering gaan over het jaar 2021 en waarschijnlijk in 2022 klaar zijn en online verschijnen.

Deze webservice bevat de totale stikstofdepositie per hexagoon voor het jaar 2022. De stikstofdepositie is berekend op basis van de toen best beschikbare inzichten omtrent rekenmodellen, emissies en omgevingskenmerken. De depositie is zowel beschikbaar op de hexagonen met stikstofgevoelige natuur van 1 hectare als landsdekkend op hexagonen van 64 hectare.

Deze kaart toont de gemodelleerde concentratie roet (µg EC/m³) voor 2021, op basis van rekenpunten uit de monitoringstool van het nsl. Deze vlakdekkende kaart van Nederland heeft een resolutie van 25 meter.

Geluidkaart 2016 voor het Nederlandse hoofdspoor in het kader van de Regeling omgevingslawaai. Met de geluidkaart voor het hoofdspoor (de gemiddelde geluidswaarde van alle nachtperioden, 23.00 tot 7.00 uur, Lnight) wordt invulling gegeven aan de eisen uit de Wet milieubeheer die voortvloeien uit de Europese Richtlijn Omgevingslawaai. Over de kaart De kaart en de gegevens zijn afkomstig en eigendom van het ministerie van Infrastructuur & Milieu. De geluidkaart is gemaakt in het kader van de EU geluidkartering en bevat geluidcontouren variërend tussen 50 en 65 dB in klassen van 5 db. Op basis van de EU-regelgeving zal de volgende geluidkartering gaan over het jaar 2021 en waarschijnlijk in 2022 klaar zijn en online verschijnen.

Op de kaart ziet u welk percentage van de bevolking dat ernstig gehinderd is door geluid van zijn of haar buren.

Deze dataset bevat de jaargemiddelde cijfers van het Nationaal Meetnet Radioactiviteit van het RIVM zoals in het kader van het EURATOM verdrag verzameld. De data is op diverse meetlocaties verspreid over Nederland gemeten.

Dit bestand bevat de actieplannen geluid van de Nederlandse hoofdluchthavens (Schiphol) conform het END-datamodel (Environmental Noise Directive). Iedere vijf jaar stellen aangewezen overheden een geluidbelastingkaart en een actieplan vast. Deze overheden zijn het Rijk, provincies en een aantal gemeenten. De verplichting komt voort uit de Europese richtlijn omgevingslawaai en is geïmplementeerd in de Omgevingswet. De richtlijn is gericht op het vermijden, voorkomen of verminderen van schadelijke gevolgen van omgevingslawaai. Dit wordt bereikt door het in kaart brengen van de geluidbelasting en het aannemen van actieplannen om gezondheidseffecten door omgevingslawaai (waar nodig) te voorkomen en te beperken, en om een goede milieukwaliteit te handhaven.

Op de kaart ziet u welk percentage van de bevolking ernstig gehinderd is door geluid van windturbines.

Op de kaart ziet u het aantal kinderen per km2 dat in oudere basisscholen verblijft en daardoor mogelijk aan meer lood staat blootgesteld. Vóór 1945 zijn in panden vooral loden drinkwaterleidingen aangelegd. Ongeveer vanaf 1960 is hiermee gestopt. De drinkwaterbedrijven hebben de waterleidingen buitenshuis in de periode 1995-2002 merendeels vervangen. Voor leidingen binnenshuis zijn huiseigenaren zelf verantwoordelijk. In oudere panden bestaat daarom de kans dat er nog loden leidingen aanwezig zijn.